جناح سبز

جناح سبز (The Greens) یکی از دو جناح اصلی در جنگ داخلی خاندان تارگرین موسوم به «رقص اژدهایان» است. این جناح از اگان دوم تارگرین به عنوان پادشاه هفت پادشاهی حمایت می‌کند و در مقابل رینیرا تارگرین و جناح سیاه قرار دارد.

نام «سبزها» از رنگ سبزِ لباس و پرچم‌های آلیسنت های‌تاور در مراسم عروسی رینیرا و لینور ولاریون گرفته شده است. این رنگ بعدها به نماد سیاسی هواداران آلیسنت و خاندان های‌تاور تبدیل شد.

جناح سبز در آغاز جنگ از پشتیبانی بخش بزرگی از دربار سلطنتی، خاندان های‌تاور و تعدادی از خاندان‌های قدرتمند وستروس برخوردار بود. آنها استدلال می‌کردند که ایگون، به عنوان پسر نخست پادشاه ویسریس، باید بر اساس سنت مردسالارانهٔ جانشینی تاج‌وتخت را به دست آورد.

تاریخچه

شکل‌گیری جناح سبز

ریشه‌های جناح سبز به سال‌های پایانی سلطنت ویسریس یکم تارگرین بازمی‌گردد.

ویسریس پس از مرگ همسر نخست خود، ایما آرین، با آلیسنت های‌تاور ازدواج کرد. آلیسنت برای ویسریس چند فرزند به دنیا آورد که مهم‌ترین آنها ایگون، ایموند و دیرون تارگرین بودند.

با وجود تولد پسران، ویسریس همچنان بر تصمیم خود برای حفظ رینیرا به عنوان وارث تاج‌وتخت تأکید داشت. این تصمیم به تدریج شکاف سیاسی میان طرفداران رینیرا و طرفداران ایگون را عمیق‌تر کرد.

در دربار، خاندان های‌تاور و متحدانش به تدریج به هستهٔ اصلی جناحی تبدیل شدند که بعدها به سبزها معروف شد.

مرگ ویسریس

با مرگ ویسریس یکم، بحران جانشینی به نقطهٔ انفجار رسید.

آلیسنت و نزدیکانش از مرگ پادشاه مطلع شدند، اما خبر مرگ او را برای مدتی پنهان کردند. در این مدت، اعضای شورای کوچک دربارهٔ آیندهٔ تاج‌وتخت تصمیم گرفتند.

در حالی که رینیرا در دراگون‌استون حضور داشت، سبزها ایگون را پیدا کردند و او را متقاعد کردند که تاج‌وتخت را بپذیرد.

تاج‌گذاری ایگون دوم

ایگون دوم در دراگون‌استون نه، بلکه در کینگز لندینگ تاج‌گذاری کرد و به عنوان پادشاه هفت پادشاهی اعلام شد.

اوتو های‌تاور در این دوره یکی از مهم‌ترین معماران سیاسی جناح سبز بود و تلاش کرد تاج‌گذاری ایگون را تثبیت کند.

ایگون با داشتن سان‌فایر به عنوان اژدهای شخصی خود، از حمایت یکی از اژدهایان مهم نسل جوان برخوردار بود. در سوی دیگر، ایموند سوار ویگار بود؛ اژدهایی که به دلیل سن و جثهٔ عظیم خود قدرتمندترین سلاح سبزها محسوب می‌شد.

آغاز رقص اژدهایان

رینیرا تاج‌گذاری ایگون را غصب تاج‌وتخت دانست و خود را ملکهٔ قانونی اعلام کرد.

به این ترتیب، وستروس عملاً به دو اردوگاه تقسیم شد. سبزها از ایگون حمایت کردند و سیاه‌ها در کنار رینیرا قرار گرفتند.

در نخستین مرحلهٔ جنگ، سبزها از برتری مهمی برخوردار بودند: کینگز لندینگ، بخش بزرگی از دستگاه حکومتی و تعدادی از اژدهایان قدرتمند در اختیار آنها بود.

روکس‌رست

یکی از نخستین نبردهای بزرگ جنگ، نبرد روکس‌رست بود.

ایگون دوم و سان‌فایر در برابر نیروهای رینیرا قرار گرفتند. در این نبرد، ایگون و سان‌فایر با رینیس تارگرین و اژدهایش مِلیس روبه‌رو شدند.

نبرد به‌شدت خونین بود. مِلیس کشته شد، اما سان‌فایر نیز به شدت زخمی شد و ایگون جراحات سنگینی برداشت.

آسیب دیدن ایگون و سان‌فایر ضربهٔ بزرگی به جناح سبز بود و برای مدتی توانایی نظامی پادشاه را محدود کرد.

اِیموند و ویگار

پس از زخمی شدن ایگون، نقش ایموند تارگرین و ویگار در جنگ بیشتر شد.

ویگار بزرگ‌ترین اژدهای زنده بود و حضور آن در میدان نبرد می‌توانست به تنهایی توازن قدرت را تغییر دهد.

ایموند به همراه ویگار به یکی از مهم‌ترین فرماندهان نظامی جناح سبز تبدیل شد؛ هرچند جاه‌طلبی‌های شخصی او بعدها باعث افزایش تنش در داخل خود جناح شد.

دیرون و تساریون

در جنوب، دیرون تارگرین و اژدهایش تساریون نیز به عنوان یکی از مهم‌ترین نیروهای سبز وارد جنگ شدند.

دیرون در اولدتاون حضور داشت و نقش مهمی در حمایت از نیروهای سبز در ریچ ایفا کرد.

ورود تساریون به جنگ باعث شد سبزها علاوه بر ویگار و سان‌فایر، یک اژدهای جوان اما جنگجو نیز در جنوب در اختیار داشته باشند.

بحران داخلی سبزها

با ادامهٔ جنگ، اختلافات داخلی جناح سبز افزایش یافت.

آلیسنت، اوتو، ایگون و ایموند همواره دیدگاه یکسانی دربارهٔ نحوهٔ ادارهٔ جنگ نداشتند. به‌ویژه پس از افزایش نفوذ ایموند، قدرت سیاسی او در کنار قدرت نظامی‌اش به عاملی برای نگرانی برخی اعضای جناح تبدیل شد.

همچنین رفتار ایگون و شرایط جسمی او پس از روکس‌رست باعث شد سبزها در مقاطع مختلف با بحران رهبری مواجه شوند.

کینگز لندینگ

کینگز لندینگ مرکز سیاسی جناح سبز باقی ماند، اما وضعیت شهر به تدریج بحرانی شد.

جنگ، کمبود غذا، اختلافات دربار و خشونت‌های مداوم باعث افزایش نارضایتی مردم شد.

در نهایت، کنترل سبزها بر پایتخت با مشکلات جدی روبه‌رو شد و موقعیت ایگون به عنوان پادشاه بیش از پیش متزلزل گردید.

وضعیت جناح سبز در پایان فصل سوم

در پایان فصل سوم، جناح سبز همچنان یکی از دو قدرت اصلی جنگ است، اما با بحران‌های داخلی و نظامی متعددی مواجه شده است.

ایگون دوم همچنان ادعای تاج‌وتخت را حفظ کرده و سان‌فایر در کنار اوست. ایموند و ویگار نیز یکی از قدرتمندترین ترکیب‌های اژدها و سوار در وستروس را تشکیل می‌دهند.

دیرون و تساریون نیز در جنوب به نیروهای سبز کمک می‌کنند و قدرت نظامی جناح همچنان قابل توجه است.

با این حال، اختلاف میان اعضای خاندان، تغییرات مداوم در رهبری و قدرت گرفتن جناح سیاه نشان می‌دهد که سبزها وارد خطرناک‌ترین مرحلهٔ جنگ شده‌اند.

در کتاب‌ها

در آتش و خون نیز جناح سبز یکی از دو جناح اصلی جنگ جانشینی است. این جناح از ایگون دوم حمایت می‌کند و در برابر ادعای رینیرا قرار می‌گیرد.

در کتاب، ریشه‌های اختلاف میان سبزها و سیاه‌ها بیشتر به مسئلهٔ جانشینی، ازدواج ویسریس با آلیسنت و رقابت میان فرزندان دو همسر پادشاه مربوط می‌شود.

همانند سریال، خاندان های‌تاور مهم‌ترین ستون سیاسی جناح سبز است و خاندان‌هایی مانند لنیستر، باراثیون و تعدادی از خاندان‌های ریچ و غرب نیز در مقاطع مختلف از ایگون حمایت می‌کنند.

یکی از تفاوت‌های مهم کتاب و سریال، نحوهٔ روایت رویدادهاست. آتش و خون داستان جنگ را از دید تاریخ‌نگاران مختلف روایت می‌کند و بسیاری از جزئیات دربارهٔ انگیزه‌ها، گفتگوهای خصوصی و تصمیم‌های شخصیت‌ها قطعی نیستند.

در کتاب، نقش ویگار و ایموند در قدرت نظامی سبزها بسیار مهم است. ویگار یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های نظامی جناح محسوب می‌شود و حضور او باعث می‌شود رینیرا نتواند به آسانی برتری هوایی خود را حفظ کند.

تساریون و دیرون نیز در کتاب نقش بسیار مهمی در جنگ جنوب دارند و وقایع مربوط به آنها در مراحل بعدی جنگ گسترده‌تر می‌شود.

جناح سبز در ادامهٔ کتاب با بحران‌های داخلی، خیانت، تغییر اتحادها و شکست‌های نظامی متعددی روبه‌رو می‌شود. از آنجا که بسیاری از این وقایع هنوز در سریال به تصویر کشیده نشده‌اند، جزئیات سرنوشت نهایی جناح در این بخش بازگو نمی‌شود.

در مجموع، جناح سبز در داستان خاندان اژدها نمایندهٔ گروهی است که ادعای ایگون دوم را بر پایهٔ سنت جانشینی مردانه و حمایت بخش بزرگی از اشراف و دستگاه سلطنتی دنبال می‌کند؛ جناحی که در کنار قدرت سیاسی، از برخی از قدرتمندترین اژدهایان تاریخ تارگرین‌ها نیز برخوردار است.