کاراکسس
Caraxes
گونه
جنسیت
رنگ
القاب دیگر
سواران
خانواده
نمایش در
کاراکسس (Caraxes) یکی از مشهورترین و خطرناکترین اژدهایان خاندان تارگرین در دوران «رقص اژدهایان» است. او اژدهایی بزرگ، سرخرنگ و باریکاندام است که به دلیل ظاهر ترسناک و سابقهٔ طولانی در نبرد، لقب خونآشام را به دست آورده است.
کاراکسس در سالهای پیش از جنگ داخلی، اژدهای ایمون تارگرین بود و پس از مرگ ایمون، توسط دیمون تارگرین به عنوان سوار جدید خود پذیرفته شد. پیوند میان دیمون و کاراکسس یکی از مهمترین رابطههای میان اژدها و سوار در تاریخ خاندان تارگرین است.
بیوگرافی
پیشینه
کاراکسس از اژدهایان قدیمی و باتجربهٔ خاندان تارگرین است. او در دوران جوانی در دراگونپیت نگهداری میشد و به عنوان یکی از خشنترین اژدهایان جوان شناخته میشد.
برخلاف برخی اژدهایان که بیشتر به عنوان همراه یا نماد سلطنت استفاده میشدند، کاراکسس از همان ابتدا ویژگیهایی مناسب برای جنگ داشت. او نیرومند، تهاجمی و در نبرد بسیار باتجربه بود.
ایمون تارگرین
نخستین سوار شناختهشدهٔ کاراکسس، شاهزاده ایمون تارگرین، پسر ارشد جیهیریس یکم تارگرین و آلیسان تارگرین بود.
ایمون وارث تاجوتخت محسوب میشد و کاراکسس در کنار او یکی از مهمترین اژدهایان خاندان تارگرین بود. ایمون و کاراکسس در مأموریتها و پروازهای مختلف با یکدیگر همراه بودند.
مرگ ایمون در جریان حادثهٔ شکار در تارث باعث شد کاراکسس بدون سوار بماند.
دیمون و کاراکسس
پس از مرگ ایمون، دیمون تارگرین کاراکسس را به عنوان اژدهای خود انتخاب کرد.
این پیوند بهسرعت به یکی از شناختهشدهترین روابط میان سوار و اژدها تبدیل شد. دیمون شخصیتی جنگجو و بیپروا بود و کاراکسس نیز اژدهایی خشن و باتجربه بود؛ به همین دلیل، هر دو در میدان نبرد هماهنگی زیادی داشتند.
دیمون و کاراکسس بارها با یکدیگر پرواز کردند و در دورهای که دیمون در استپاستونز میجنگید، کاراکسس مهمترین سلاح او بود.
جنگ استپاستونز
دیمون با همراهی کاراکسس در جنگ علیه اتحاد تریآرکی در استپاستونز شرکت کرد.
کاراکسس در این نبردها نقش مهمی در حمله به نیروهای دشمن داشت و قدرت آتش او به دیمون اجازه میداد مواضع دشمن را با سرعت بیشتری درهم بشکند.
این جنگ تجربهٔ نظامی کاراکسس را بیشتر کرد و باعث شد او به یکی از باتجربهترین اژدهایان جنگی نسل خود تبدیل شود.
رابطه با سیراکس
کاراکسس و سیراکس، اژدهای رینیرا تارگرین، رابطهای نزدیک داشتند.
در دوران جوانی رینیرا، دیمون و رینیرا بارها با اژدهایان خود پرواز میکردند و کاراکسس و سیراکس در کنار یکدیگر دیده میشدند.
در منابع تاریخی وستروس، سیراکس چندین دسته تخم گذاشت و احتمال داده شده که این تخمها حاصل جفتگیری او با کاراکسس بوده باشند.
آغاز رقص اژدهایان
پس از مرگ ویسریس یکم تارگرین، بحران جانشینی به جنگ داخلی تبدیل شد.
دیمون بدون تردید در کنار رینیرا قرار گرفت و کاراکسس به یکی از اصلیترین اژدهایان جناح سیاه تبدیل شد.
در این مرحله، کاراکسس در کنار سیراکس و دیگر اژدهایان سیاهها نقش مهمی در ایجاد برتری هوایی برای رینیرا داشت.
کاراکسس و هارنهال
دیمون در جریان جنگ هارنهال را به تصرف جناح سیاه درآورد و کاراکسس نیز در این دوره در کنار او بود.
حضور کاراکسس در هارنهال باعث میشد نیروهای دشمن نتوانند بهسادگی به قلعه نزدیک شوند. با این حال، بخش زیادی از نقش کاراکسس در این دوره تحت تأثیر بحران روحی و رؤیاهای دیمون قرار داشت.
جنگ در ریورلندز
پس از آنکه دیمون از هارنهال خارج شد و به جمعآوری نیرو در ریورلندز پرداخت، کاراکسس بار دیگر به عنوان ابزار اصلی قدرت نظامی او ظاهر شد.
دیمون با کمک کاراکسس و متحدان ریورلندزی، نیروهای جناح سبز را تحت فشار قرار داد و به تدریج کنترل بخشهایی از منطقه را به دست آورد.
نبرد تامبلتون
در جریان درگیریهای تامبلتون، کاراکسس در برابر آشوب ناشی از خیانت اژدهاسواران جدید قرار گرفت.
پس از خیانت اولف وایت و استفادهٔ او از سیلوروینگ علیه هر دو جناح، کاراکسس به همراه اژدهایان دیگر وارد درگیری شد.
با افزایش آشوب و آتشسوزی در تامبلتون، کاراکسس و اژدهایان جناح سیاه تلاش میکنند سیلوروینگ را از میدان خارج کنند.
وضعیت کاراکسس در پایان فصل سوم
در پایان فصل سوم، کاراکسس همچنان زنده است و در اختیار دیمون تارگرین قرار دارد.
او پس از سالها جنگ، یکی از باتجربهترین و خطرناکترین اژدهایان باقیمانده در رقص اژدهایان است و حضورش همچنان برای قدرت نظامی جناح سیاه اهمیت زیادی دارد.
سرنوشت نهایی کاراکسس در ادامهٔ جنگ هنوز در سریال به تصویر کشیده نشده است؛ بنابراین جزئیات مربوط به آیندهٔ او در این بخش آورده نمیشود.
در کتابها
کاراکسس در آتش و خون نیز یکی از مهمترین اژدهایان دوران رقص اژدهایان است. در کتاب، او به عنوان اژدهایی عظیم، سرخرنگ، لاغر و بسیار نیرومند توصیف میشود که تجربهٔ زیادی در نبرد دارد.
نخستین سوار شناختهشدهٔ او ایمون تارگرین بود. پس از مرگ ایمون، دیمون کاراکسس را به عنوان اژدهای خود انتخاب کرد و این دو بعدها به یکی از ترسناکترین ترکیبهای نظامی جنگ تبدیل شدند.
در کتاب نیز کاراکسس در جنگ استپاستونز حضور دارد و تجربهٔ جنگی او یکی از عواملی است که باعث میشود در آغاز رقص اژدهایان، اژدهایی بسیار خطرناک محسوب شود.
یکی از تفاوتهای جالب میان کتاب و سریال، نحوهٔ نمایش رابطهٔ کاراکسس با دیگر اژدهایان است. در کتاب، احتمال جفتگیری او با سیراکس و ارتباط میان آنها مطرح شده است، در حالی که سریال بیشتر روی رابطهٔ کاراکسس و دیمون تمرکز دارد.
در کتاب، کاراکسس همچنین در یکی از مشهورترین رویاروییهای تاریخ رقص اژدهایان شرکت میکند؛ رویدادی که در آن با ویگار، بزرگترین اژدهای آن دوران، روبهرو میشود. جزئیات این رویارویی و سرنوشت کاراکسس در ادامهٔ کتاب در این بخش آورده نمیشود تا داستان فراتر از فصل سوم سریال اسپویل نشود.
در مجموع، نسخهٔ کتاب و سریال هر دو کاراکسس را به عنوان اژدهایی جنگجو، خشن و بسیار باتجربه به تصویر میکشند. با این حال، سریال ظاهر بسیار متمایز، گردن بلند و رفتار حیوانی خاصی برای او طراحی کرده و رابطهٔ او با دیمون را به یکی از برجستهترین پیوندهای میان انسان و اژدها در مجموعه تبدیل کرده است.
